ترانههاي آبی من...
زندگي دفتري از خاطرهاست ... يک نفر در دل شب ، يک نفر در دل خاک .... يک نفر همدم خوشبختي هاست ، يک نفر همسفر سختي هاست ،چشم تا باز کنيم عمرمان مي گذرد... ما همه همسفريم نمي خواهم بميرم ، با كه بايد گفت ؟ كجا بايد صدا سر داد ؟ در زير كدامين آسمان ، روي كدامين كوه ؟ كه در ذرات هستي رَه بَرَد توفان اين اندوه كه از افلاك عالم بگذرد پژواك اين فرياد ! كجا بايد صدا سر داد ؟ فضا خاموش و درگاه قضا دور است زمين كر ، آسمان كور است نمي خواهم بميرم ، با كه بايد گفت ؟
نوشته شده در شنبه 13 مهر1387ساعت
21:38 توسط فرحناز|
نوشته شده در شنبه 13 مهر1387ساعت
21:27 توسط فرحناز|
| Design By : Night Skin |


